Samotność w związku – dlaczego czuję się samotna, mimo że mam partnera?

Samotność w związku może pojawić się nawet wtedy, gdy codziennie jesteśmy razem, rozmawiamy, dzielimy obowiązki i planujemy wspólną przyszłość. Nie chodzi wówczas o fizyczną nieobecność partnera, lecz o brak bliskości, zrozumienia i poczucia, że naprawdę jesteśmy dla siebie ważni.

Samotność w związku bywa szczególnie bolesna, ponieważ pojawia się tam, gdzie oczekujemy bezpieczeństwa i wsparcia. Czasami trudno ją nawet nazwać. Przecież partner jest obecny, nie dochodzi do poważnych kłótni, a z zewnątrz relacja wygląda dobrze. Jako psychoterapeuta niezwykle często spotykam się z tym podczas sesji terapii z klientem,

Skąd więc bierze się poczucie osamotnienia w małżeństwie lub związku? I czy można odbudować bliskość, która stopniowo zanikła?

Samotność w związku – co właściwie oznacza?

Samotność nie jest tym samym co bycie samemu. Można dobrze czuć się we własnym towarzystwie, a jednocześnie doświadczać osamotnienia w relacji z drugą osobą.

W związku samotność często oznacza rozbieżność między bliskością, której potrzebujemy, a tą, której rzeczywiście doświadczamy.

Możemy mieć partnera, z którym dzielimy codzienność, ale nie czujemy, że możemy opowiedzieć mu o swoich obawach, potrzebach czy rozczarowaniach.

Rozmowy dotyczą głównie zakupów, pracy, dzieci i organizacji tygodnia. Gdy pojawia się coś ważnego, słyszymy: „Nie przesadzaj”, „Znowu zaczynasz” albo „Porozmawiamy później”.

Z czasem przestajemy próbować.

Nie zawsze dlatego, że nie mamy już nic do powiedzenia. Czasami po prostu tracimy nadzieję, że zostaniemy wysłuchani.

Samotność w związku – skąd się bierze?

Przyczyny osamotnienia mogą być różne. Często nie chodzi o jedno wydarzenie, lecz o wiele drobnych sytuacji, które stopniowo osłabiają więź.

Rozmawiacie o wszystkim, tylko nie o sobie

Codzienne funkcjonowanie wymaga nieustannej komunikacji. Ustalamy, kto odbierze dziecko, zrobi zakupy lub zapłaci rachunki.

Takie rozmowy są potrzebne, ale nie zastępują kontaktu emocjonalnego.

Jeżeli partnerzy przez dłuższy czas rozmawiają wyłącznie o obowiązkach, mogą zacząć funkcjonować bardziej jak współlokatorzy niż jak bliskie sobie osoby. Terapeuci par w naszej klinice pracują z parami nad poprawą komunikacji i bliskości.

Twoje emocje nie spotykają się ze zrozumieniem

Wyobraź sobie, że wracasz po trudnym dniu i opowiadasz partnerowi o problemie w pracy. Zamiast zainteresowania słyszysz, że niepotrzebnie się przejmujesz.

Być może partner chce Cię uspokoić. Jednak jeżeli podobna reakcja powtarza się regularnie, możesz zacząć odczuwać, że Twoje przeżycia nie są ważne.

W bliskiej relacji nie zawsze potrzebujemy rozwiązania problemu. Niekiedy bardziej zależy nam na tym, żeby ktoś wysłuchał i spróbował zrozumieć.

Nierównomiernie angażujecie się w relację

Samotność może pojawiać się również wtedy, gdy jedna osoba stale inicjuje rozmowy, wspólne wyjścia, czułość i próby rozwiązania konfliktów.

Jeśli wszystkie działania na rzecz bliskości zależą od jednego partnera, z czasem może pojawić się zmęczenie, żal i poczucie odrzucenia.

Nierozwiązane konflikty stworzyły dystans

Czasami partnerzy nie oddalają się dlatego, że przestali się kochać. Po prostu zbyt wiele trudnych spraw pozostało między nimi niewyjaśnionych.

Każda kolejna rozmowa może wtedy budzić obawę przed kłótnią. Łatwiej ograniczyć kontakt do spraw praktycznych niż ponownie ryzykować rozczarowanie.

Takie wycofanie bywa jednym z elementów kryzysu w małżeństwie.

Samotność emocjonalna w małżeństwie – jak ją rozpoznać?

Nie istnieje jedna lista objawów, która pozwala jednoznacznie ocenić jakość związku. Warto jednak zwrócić uwagę na powtarzające się doświadczenia.

Możesz czuć się samotnie, jeżeli:

nie masz poczucia, że partner interesuje się Twoim światem wewnętrznym;
unikasz dzielenia się trudnościami, ponieważ spodziewasz się obojętności lub krytyki;
coraz rzadziej spędzacie czas razem z własnej inicjatywy;
masz wrażenie, że wszystkie ważne sprawy przeżywasz samodzielnie;
brakuje Ci czułości, zainteresowania i zwykłej rozmowy;
czujesz większą bliskość emocjonalną z innymi ludźmi niż z partnerem.

Pojedyncze doświadczenie nie musi świadczyć o kryzysie. Istotne jest to, czy poczucie osamotnienia utrzymuje się i czy podejmowane próby poprawy relacji przynoszą jakąkolwiek zmianę.

Czy samotność w związku oznacza koniec miłości?

Nie zawsze.

Bliskość w wieloletnim związku zmienia się. Partnerzy przechodzą przez okresy większego zaangażowania, zmęczenia, przeciążenia obowiązkami i trudności życiowych.

To, że obecnie nie czujecie się sobie bliscy, nie przesądza o przyszłości relacji.

Ważne jest jednak, czy oboje dostrzegacie problem i jesteście gotowi nad nim pracować.

Jeśli jedna osoba wielokrotnie sygnalizuje samotność, a druga konsekwentnie ją lekceważy, samo czekanie na poprawę może pogłębiać dystans.

Osobną sytuacją jest utrata zaufania po zdradzie lub innym poważnym naruszeniu granic. Wtedy odbudowanie bliskości wymaga również zajęcia się tym, co doprowadziło do poczucia zagrożenia w relacji. Więcej na ten temat piszemy w artykule jak odbudować zaufanie w małżeństwie.

Co zrobić, kiedy czujesz się samotnie w związku?

Nazwij to, czego naprawdę Ci brakuje

Stwierdzenie „Jestem samotna” opisuje ważne doświadczenie, ale partner może nie wiedzieć, co konkretnie się za nim kryje.

Zastanów się, czy najbardziej brakuje Ci rozmów, czułości, wspólnego czasu, zainteresowania, czy może poczucia, że możesz liczyć na drugą osobę.

Im lepiej rozumiesz własną potrzebę, tym łatwiej o niej rozmawiać.

Mów o swoim doświadczeniu, zamiast oceniać partnera

Zdanie „Nigdy się mną nie interesujesz” może wywołać reakcję obronną.

Inaczej brzmi: „Brakuje mi naszych rozmów. Kiedy przez cały wieczór zajmujemy się osobnymi sprawami, czuję, że coraz bardziej się oddalamy”.

Nie gwarantuje to porozumienia, ale daje większą szansę, że druga osoba usłyszy, co naprawdę przeżywasz.

Sprawdź, czy jest przestrzeń na zmianę

Jedna rozmowa rzadko rozwiązuje problem narastający miesiącami.

Ważniejsze od deklaracji jest to, czy pojawiają się konkretne działania: większa uważność, wspólnie spędzany czas, gotowość do wysłuchania i podejmowania trudnych tematów.

Bliskości nie da się odbudować jednostronnie.

Nie rezygnuj z własnego życia

Poczucie osamotnienia w związku nie powinno prowadzić do całkowitego wycofania się z innych relacji i zainteresowań.

Przyjaźnie, aktywności i własne cele są ważne niezależnie od jakości relacji partnerskiej.

Nie zastąpią jednak rozwiązania problemów między partnerami, jeśli to właśnie w związku brakuje bliskości.

Samotność w związku – kiedy warto skorzystać z terapii par?

Jeżeli rozmowy kończą się kolejnymi konfliktami, partnerzy nie potrafią zrozumieć swoich potrzeb albo od dawna funkcjonują w emocjonalnym oddaleniu, pomocna może być psychoterapia par.

Jej celem nie jest wskazanie winnego. Terapeuta pomaga partnerom przyjrzeć się wzajemnym reakcjom, potrzebom i mechanizmom, które utrudniają porozumienie.

W Klinice Psychology Change prowadzimy psychoterapię par i małżeństw online. Możecie również rozpocząć od bezpłatnej konsultacji psychoterapeutycznej, aby omówić swoją sytuację i możliwe formy wsparcia.

Jeżeli w relacji występuje przemoc, zastraszanie lub kontrola, priorytetem jest bezpieczeństwo osoby doświadczającej takich zachowań. Wówczas wspólna terapia nie zawsze jest właściwym pierwszym krokiem.

Samotność w związku nie musi oznaczać końca relacji

Poczucie osamotnienia jest sygnałem, że jakaś ważna potrzeba pozostaje niezaspokojona. Nie mówi jeszcze, czy związek należy zakończyć, czy można odbudować bliskość.

Warto jednak potraktować je poważnie.

Czasami wystarczą zmiany w codziennym sposobie komunikacji. Innym razem potrzebna jest głębsza praca nad konfliktami, utratą zaufania lub wieloletnim oddaleniem.

Najważniejsze, żeby nie uznawać życia obok siebie za jedyną możliwą formę bycia razem.

Autor

Witold Prymakowski – psycholog, psychoterapeuta, dyrektor kliniczny Kliniki Psychology Change.